FACEBOOK

DWOREK NOCLEGI

DOBRE JEDZENIE :)

Utrzymanie witryny - kliknij!

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
FORD ESCORT MK I

W 1971 roku w Kolonii, artysta H.A. Schult umieścił trzy czerwono-pomarańczowe, czterodrzwiowe Escorty w środku miasta. Ford Escort Mk1 raz w swoim życiu stał się pewnego rodzaju dziełem sztuki. Ludzie w modnych spodniach - dzwonach i w poliakrylowych swetrach ubiegali się o to, by usiąść za trójramienną kierownicą samochodu spod marki błękitnego owalu.

 Image „Trzy auta. krwisto - pomarańczowe sygnały w miejskim krajobrazie. Proszę wsiadać. Kluczyk jest włożony”, pisał artysta na plakatach i ulotkach reklamowych. Kazał zainstalować radionadajnik, umieścił trzech psychologów na tylnych siedzeniach i czekał w zaimprowizowanym miejscu dowodzenia na rozmowy między chętnymi do przejażdżki. Okazało się jednak, że nie wszyscy są skorzy do rozmowy, Niektórzy nie chcieli w ogóle rozmawiać. Jeden z uczestników tego przedsięwzięcia użył maski samochodu jako trampoliny, drugi pędził przez miasto nocą 100 km/h. Trzeci poprosił psychologa o to, by wysiadł z samochodu, a następnie próbował zatopić Escorta w Renie.



Było to pod koniec lat 60-tych, gdy Ford wyszedł naprzeciw zmianom na europejskim rynku. Prototyp został zaprojektowany w Anglii jako następca dla tutejszego modelu „Anglia”. W Niemczech zastąpił niezbyt udanego P6, który nie mógł dotrzymać kroku konkurencji.

Image 

Prototypowe wersje Escorta, w środku wersja finalna.

W lutym 1968 roku na salonie samochodowym w Brukseli zaprezentował swój nowy model pod hasłem: „Samochód rodzinny i sportowy”. Był to Escort. Nazwa pochodziła od angielskiego słowa „escort”, co oznacza tyle, co „eskortować”, albo „bezpiecznie towarzyszyć, odprowadzać”. Jego wąska atrapa chłodnicy, w której zostały osadzone reflektory, przyczyniła się do nadania mu przezwiska „psia kość”. Ściśle biorąc nie był to pierwszy Escort, ponieważ już we wczesnych latach 50-tych w Anglii debiutował mały dostawczy samochód o tej nazwie.

Image 

Ford Escort Mk1 GT 

Gama silników na początku sprzedaży była dość duża. Obejmowała dwa 1,1 litrowe czterocylindrowe silniki o mocy 40 PS i 45 PS, jak i trzy 1,3 litrowe o mocy 48, 52 i 64(GT) PS. Do roku 1971 dostępne były dwie wersje wyposażeniowe: bazowa i de lux. Od 1971 dostępne wersje wyposażenia oprócz bazowej to: L, XL oraz GT i Sport. Z silnikiem 1100 cm3 występowała wersja L, a z silnikiem 1300 cm3 wersja L i XL. W skład wersji L wchodziły: kieszenie na mapy w drzwiach, dwie prędkości wycieraczek, lampa w bagażniku, światła cofania, dywanik bagażnika i ogrzewana tylna szyba. Wersja XL dodatkowo: prostokątne reflektory, zapalniczkę, imitacje drewna na desce, lusterko w daszku słonecznym, chromy wokół szyb bocznych i uchylne tylne szyby. W modelu 1973 doszły dla L i XL : światła awaryjne, wskaźnik temperatury wody oraz prostokątne reflektory. Escort Sport i GT miały na wyposażeniu obrotomierz, sportową kierownicę, opony w rozmiarze 185SR13 i polakierowaną na czarny mat maskę silnika oraz tylny pas, podkreślające sportowe zacięcie. Dla niektórych krajów, oferowano silnik o pojemności 940 ccm o mocy 34 lub 36 PS. Sprzedaż rozpoczęto na początku tylko w Anglii i krajach EFTA jak Szwajcaria, Austria itd. We wrześniu 1969 roku rozpoczęła się sprzedaż w Niemczech. Wersje silnikowe były identyczne jak na wyspach. Jednak w wersji niemieckiej pojawił się stabilizator przechyłu w przednim zawieszeniu i szersze opony w porównaniu z wersja angielską. Na początku dostępne było tylko dwudrzwiowe nadwozie. Czterodrzwiowe pojawiło się od 1969 roku jako model na rok 1970. W marcu 1968 roku dostępna w sprzedaży była wersja Turnier (trzydrzwiowe kombi)

Image Image 

Od początku pojawienia się Escorta zaczęto myśleć o wykorzystaniu go w sporcie samochodowym. Sportowe silniki montowano już wcześniej w modelu Cortina, opracowanym przy współpracy z Lotusem. W 1967 w Boreham (siedziba Ford Motorsport w Anglii) przeniesiono do Escorta silnik, skrzynie biegów i hamulce z modelu Lotus Cortina. Pierwsze próby nie były zbytnio udane. Nowy silnik wymusił kilka zmian, między innymi akumulator został przeniesiony do bagażnika. Konstrukcja silnika z dwoma wałkami rozrządu w głowicy i umieszczonym na górze gaźnikiem wymusiła lekkie przekrzywienie całego silnika by mogl sie zmieścic w komorze silnikowej. Pierwsze 25 egzemplarze powstały w Boreham, potem produkcja seryjna przeniesiona została do Halewood.  Amortyzatory i resory dostosowano do większej mocy. Hamulce, skrzynia biegów i tylna oś zostały wzięte z Cortiny jak 5,5J13 stalowe felgi z oponami w rozmiarze 165. Konsekwencją zmian było zwiększenie się hałasu. Zderzak został zastąpiony dwoma małymi zderzakami na bokach nadwozia. Okrągłe reflektory pojawiły się dopiero od polowy 1969 roku.

Tak zwany ‘Twin Cam’ (nazwa od konstrukcji silnika – dwa wałki rozrządu) był dużym sukcesem, miedzy innymi Roger Clark wygrał na nim w lecie 1968 roku Rajd Irlandii. ‘Twin Cam’ był sprzedawany w latach 1968-71 w Anglii przez specjalnych dealerów, w Niemczech nie można go było dostać. Dla Forda stało się jasne, że potrzeba mu własnego silnika do celów sportowych, tak narodziły się BDA i RS1600.

 Image Image

Mike Costin i Keith Duckworth , założyciele firmy Cosworth, otrzymali zlecenie od Forda na budowę silnika ‘BDA’, który pierwotnie przeznaczony był dla modelu Capri. Capri z silnikiem BDA okazało się zbyt kosztowne i nie uruchomiono seryjnej produkcji. Zdecydowano się aby zbudować wersję Escorta na bazie tegoż silnika. Nowy samochód został nazwany RS1600. Nowy silnik, oprócz 16 zaworowej głowicy prawie identyczny z Twin Cam. Osiągał on moc 120 PS przy 6500 obr/min, 10 PS więcej niż Twin Cam. Prędkość maksymalna była ograniczona przez urządzenie firmy Lucas do 180 km/h. Pierwotnie zakładano zbudowanie 1000 sztuk, ale zbudowano tylko około 900. Pojemność BDA wynosiła nominalnie 1599 cm³, ale z maksymalnym skokiem było to 1601 cm³ i tym samym usytuowano go w klasie dwóch litrów. Przepisy pozwalały na dalsze powiększenie pojemności silnika  i w ten sposób wzrosła pojemność silnika do 1975 cm³ . W 1972 roku został zastąpiony aluminiowym silnikiem dwulitrowym. Pierwsze RS 1600 zostały zmontowane w Halewood obok ostatnich Twin Cam’ów, do czasu, gdy ich produkcja w maju 1971 została wstrzymana. W roku 1968 i 1969 Escort zdobywa tytuł rajdowego mistrza świata producentów (lider zespołu 1968 - Bengt Soederstroem, 1969 - Hannu Mikkola). W latach 1973, 1974 zdobywa tytuł wyścigowego mistrza Europy kierowców i producentów.

Sukcesy sportowe Escorta przyczyniły się do opracowania jeszcze jednej wersji. Aby uczynić samochód użytecznym na co dzień i jeszcze lepszym, Ford zdecydował się na wersję Mexico. Bez skomplikowanego silnika wielozaworowego BDA można było zaoszczędzić na kosztach, a przy tym uzyskać dostatecznie dobrą wydajność, a więc wybrano jako podstawę 1,6 litrowy silnik Kent tylko z ośmioma zaworami. Jeszcze podczas planowania produkcji tego modelu, Hannu Mikkola wygrał podobnym samochodem Maraton Welt Cup z Londynu do Meksyku w maju 1970r. Ford wykorzystał ten sukces i zaprezentował Mexico w listopadzie 1970 r. w Anglii, gdzie osiągnął od razu sukces.

Image Image Image 

Kolejnym legendarnym modelem Escorta był RS 2000. Został przedstawiony w 1973 i budowany do 1974r. Pierwsze 2000 samochodów było importowanych z Anglii, od listopada 1973 zaczęła się produkcja dalszych 2000 samochodów w Saarlouis. Dwulitrowy silnik posiadał jeden wałek w głowicy i rozwijał moc 100PS przy 5750 obr/min. Prędkość maksymalna to 175 km/h. Żeby dopasować ten silnik do karoserii Escorta, zastosowano elektryczny wentylator chłodnicy, nową aluminiową miskę olejową i nowe aluminiowe koła zębate przekładni. RS 2000, w stosunku do zwykłych Escortów, miał wzmocnione podwozie, obniżone zawieszenie oraz tylny most z modelu Cortina, wzmocnioną podłogę i podłużnice oraz układ hamulcowy także z Cortiny. W porównaniu do RS 1600, w którym karoseria i podwozie były prawie identyczne, RS 2000 otrzymał jeszcze wzmocnione sprężyny śrubowe w przednim zawieszeniu i bębny hamulcowe w tylnej osi. Następne charakterystyczne cechy to poszerzenia błotników i sportowe felgi. Zamiast jednego przedniego zderzaka zastosowano dwa małe rogowe zderzaki. We wnętrzu samochodu pojawiły się dodatkowe przyrządy. Nadwozie lakierowane było na biało z charakterystycznym niebieskim paskiem po bokach oraz na masce silnika.

 

Image
 

 

Całkowita produkcja Escortów Mk1 zamknęła się liczbą 2,14 mln egzemplarzy, z tego 848.388 sztuk z niemieckich fabryk, jednak tylko 234.667 sztuk zostało przeznaczonych dla rynku ojczystego. W styczniu 1975 roku przedstawiono Forda Escorta Mk2 jako następcę Mk1. Ten model był rozwinięciem poprzedniego, tym razem zaprojektowanym przez Ford Niemcy. Stał się godnym następcą swojego poprzednika zarówno w codziennym użytkowaniu jak i w sporcie odnosząc równie znakomite sukcesy co Mk1.

 
 
 
 
 
 

HIM

HIM

Sondy

Czy to dobrze że nie było imprezy sylwestrowej na kazimierskim rynku w tym roku?
 

Logowanie

UTRUDNIENIA NA DROGACH W KRAKOWIE

 

 

KOMUNIKACJA MIEJSKA KRAKÓW

 

 

POGODA NA JUTRO

Pogoda w Kazimierzy Wielkiej

Utrzymanie witryny:

SZACUNEK

KSIĘGOWOŚĆ